Afscheidsbrief Afscheid Nemen

by Ellis
(Zevenbergen)

Afscheidsbrief na het ontvanhgen van een rouwkaart. Afscheid nemen en er nooit meer aan denken is mijn eerste reactie als die rouwkaart binnen valt.
Een beetje verdwaasd lees ik het allemaal nog eens door. Op 46-jarige leeftijd is overleden Jaap S, geliefde echtgenoot en vader.

Als ik nog met je was getrouwd dan had ik ook op die kaart gestaan. Nu staan je nieuwe vrouw en onze kinderen op de rouwkaart vermeld, onder jouw naam.
Het gekke is, ik zou niet meer met je getrouwd willen zijn maar ik kan toch een steek van jaloezie niet onderdrukken.

De begrafenis is onwerkelijk. Het verdriet van je nieuwe vrouw laat me niet onberoerd. Onze kinderen zoeken steun bij mij. Mijn ex-schoonouders weten zich geen houding te geven. Het feit dat ik er bij ben geeft hun een ongemakkelijk gevoel. Ik ben hier niet als ex-echtgenote maar als moeder van de kinderen, hun kleinkinderen. Ik wilde de scheiding dus wat loop ik nu te treuren? Alsof het er niet mag zijn.

Voor de laatste keer loop ik langs de kist. Jouw gezicht, zo vertrouwd maar ook zo ver weg, zonder rimpels zonder uitdrukking. Geen kwaadaardige grijns meer als toen je me liep te stangen. Dat zenuwtrekje naast je oog, toen ik je vertelde dat het echt over was.

Onze relatie was er een van conflicten, maar ook van geweldige momenten. Nu is het over, over en uit. Wat over blijft zijn de kinderen, onze nalatenschap. Zij moeten verder zonder vader, en zijn vol van verdriet. Ik recht mijn rug. Voor hun kan ik sterk zijn.

Dag Jaap. Afscheid nemen valt me zwaar. Ondanks de scheiding, was en bleef je, onderdeel van mijn leven en dat van onze kinderen. Ik zal voor ze zorgen zo goed als ik het kan. Vandaar deze afscheidsbrief.