Blunders in EEN WONDERMOOIE WERELD

by Kaatje
(Belgium)

"wondermooie wereld" blunder

Het was op een zondagochtend, ik zal het nooit vergeten. Ik voelde me altijd een beetje in feeststemming op zondag, toen ik zo jong was.
Mijn ouders hadden namelijk een café en zo rond de middag kwamen dan meestal mijn grootouders of nog andere familie op bezoek. Dan kwamen ze kaarten of gewoon babbelen, en wij de kinderen dan mochten een beetje doen wat we wilden.

Meestal ging ik lekker gebak kopen bij de bakker in de buurt, of een grote zak snoep.
Samen met mijn kleine broer,en nog wat nichtjes en neefjes, maakte ik daar een groot feest van.
Trots als een gieter, zoals ik meestal was, deed ik die zondag mijn beste kleding aan om me vervolgens met de fiets naar de bakker te begeven.
Jasje goed? Dasje goed? Ja,hoor.
De lucht was blauw, het gras groen,de wereld wondermooi.

De buurjongen lachte heel hard toen hij me zag, ik lachte heel hard mee.
Blijkbaar was iedereen vandaag zo gelukkig als ik.
Even verderop zag ik Gust, een oude man, me heel raar achterna turen.
"Goeiemorgen!"riep ik naar hem,terwijl ik vrolijk doorfietste.
Wat was iedereen toch blij vandaag!
onderweg zag ik overal de meest vriendelijke, rare,grappige gezichten.
Toen ik na een heerlijk fietstochtje door het dorp ,eindelijk bij de bakker arriveerde , en mijn fiets tegen de muur plaatste,begreep ik plotseling waarom iedereen zo goedgezind leek te zijn.
Het was maar een illusie !

Mijn wangen werden gloeiend heet.
Ze waren me gewoon uit aan het lachen!En waarom?
Nou gewoon...
er hing alleen maar zo een hele grote witte onderbroek van mijn vader, aan mijn fiets te bengelen!
"Ma", vloekte ik binnensmonds,terwijl ik zo rood als de oven van de bakker, de onderbroek in zijn tuintje smeet,(misschien draagt hij hem nog?)"moet je nou echt altijd pa zijn ondergoed te drogen hangen op mijn fiets?"
Toch helemaal niet grappig! Wel?