Communicatie Technieken....

.......Nooit mee naar huis nemen!

De communicatie technieken vliegen me om de oren en thuis gaat het ook erg prettig.

Dat mijn opleiding invloed zou hebben op mijn dagelijks leven had ik verwacht. Ik kon van te voren wel bedenken dat ik moet woekeren met de tijd. Ik verdeel mijn aandacht tussen praten met de kids, school en huiswerk, 24 uur werken op mijn stageplek en het huishouden draaiende houden. Tussendoor probeer ik dan ook nog tijd te vinden voor wat hobby’s.

De invloed die ik bedoel gaat over wat er gebeurt in mijn hoofd. Het is net zoiets als lezen in een tijdschrift over enge ziektes, jezelf dan acuut gaan onderzoeken en naar de dokter rennen.Op school leren we, naast communicatie technieken, zoveel over probleemgedrag dat ik mijn eigen kinderen ook onder de loep ga nemen. Stiekem observeer ik ze op afwijkend gedrag.

Als mijn zoon veel achter de computer hangt jaag ik hem naar buiten. Geen verslavingsproblematiek in mijn huis! Mijn dochter slaapt slecht en is humeurig maar de volgende dag is ze weer super vrolijk. O,jee als ze maar geen persoonlijkheidstoornis ontwikkelt. Dat ze druk aan het oefenen is voor een musical en zich zorgen maakt over dans technieken, ontgaat me eventjes.

Het tegenovergestelde gebeurt ook. Als ik hoor en lees wat kinderen allemaal kunnen uithalen vind ik mijn kinderen bijna engeltjes. Spijbelen, drugs gebruiken en stelen is toch heel wat anders dan je kamer niet opruimen, of je vuile kleren naast de wasmand gooien. Ik moet zelfs oppassen dat ze niet te makkelijk weg komen met hun “wangedrag”!

Behalve allerlei stoornissen zijn we op school dus druk bezig met communicatie technieken. In rollenspellen leren we vragen te stellen op een uitnodigende manier en ook non-verbale technieken worden uitgebreid geoefend. Thuis krijg ik acuut kramp van de actieve luisterhouding tijdens gesprekken met vriendinnen en kinderen. Mijn kaak doet zeer van de vriendelijke glimlach op mijn gezicht.

Ook populair is het leren praten in IK-boodschappen. Dus niet:”wat ben jij vervelend” maar “Ik vind je vervelend”. Dit voorkomt dat de ander zich aangevallen voelt en in de verdediging gaat. .

Nou is mijn eerste grondhouding niet die van iemand met veel geduld. Het kost me dan ook nogal wat moeite de technieken toe te passen. In geforceerde pogingen komen mijn zinnen er krom en onnatuurlijk uit. Als op een gegeven moment mijn dochter zeer afgebeten zegt: “IK vind jou helemaal niet meer leuk” is zelfs bij mij de ik-boodschap duidelijk.

Het zijn nuttige communicatie technieken en ze zijn vast effectief maar voor alles is er de juiste plaats en tijd. Nu even niet want of ik nu “Jij” of “Ik “ zeg, aangevallen word ik toch!

Heb jij een vraag aan Katja? Of weet jij een antwoord op de vragen die gesteld worden over haar stage? Misschien kun jij anderen helpen om nog meer uit hun stage SPW te halen.