Kamperen en Vakantie Herinneringen

by Danielair
(Rotterdam)

Kamperen en Vakantie herinneringen? Triomfantelijk vallen de druppels van de bladeren van de bomen die gebogen staan over mijn nogal goedkope tent. Wat een zacht tikkend geluid veroorzaakt, waardoor ik mijn dicht geplakte ogen nogal langzaam open en me af vraag waar ik nou eigenlijk ben.

Waar begeef ik me? Ik ben weg, nee niet thuis anders was ik niet zo kreupel wakker geworden. De slogan "drink met maten" had ik vannacht iets te serieus genomen. Ik had nog wel iets van de cultuur willen opsnuiven hier. Maar wat wil je? Of wat wil ik? Ik wilde de stress van me af zetten en dat is aardig gelukt, moet ik zeggen.

Ik vind de rust meestal in natuurlijke verschijnselen in de nacht, in een andere cultuur en/of de vrolijke mensen om me heen. Wij mensen voelen ons vrij als we op vakantie zijn, wanneer we onze dagelijkse verantwoordelijkheden en problematische situaties in de vriezer deponeren.

Dit besefte ik terwijl ik aan het filosoferen was samen met een vriend van me, waarmee ik in raadsels sprak, een soort van indirecte communicatie, aangekleed in een nogal opwindend stuk lingerie. Alsof je een tekstbericht stuurt via je mobiele telefoon.

Nee, we keken elkaar niet aan, we keken naar de natuur en de lucht. Ik was er bewust van dat dit iets moois was, meer dan poëzie, meer dan dat we elkaar begrepen. Algemeen gezien willen mensen duidelijkheid. Ik niet, ik hou van de spanning op vakantie. Elke vakantie heeft zo zijn mooie en soms ook minder mooie herinneringen!

Al het kleine was mooi, het genieten van de wispelturigheid van de vlammen die het kampvuur vormde, de mensen die ik leerde kennen, waarmee ik over religie sprak en waar ik mijn verdovende middelen mee deelde.

Voor mij waren deze zeven dagen een bevestiging van wat liefde is, dit werd benadrukt toen mijn knieschijf horizontaal kwam te zitten, doordat ik onder het windsurfen nogal ongelukkig van mijn surfboard viel en ik een nogal dikke knie kreeg. Op het moment dat ik daar in het water lag te creperen kwamen een aantal vrienden op mij af om mij te helpen. Iedereen was er voor mij, deze warmte deed de pijn verzachten, net als de vier spuiten, vijftien pillen, het infuus en een overdosis aan lachgas.

Van het ziekenhuis heb ik mijn souvenir voor 6 weken mee gekregen, een blok aan mijn been. Zolang mijn geest nog zuiver is draag ik de kracht van de vakantie met me mee.

De vakantie herinneringen, die ik mee zal dragen zolang mijn hersens nog in staat zijn, is een streling voor mijn geest.