Levensverhaal: De grote en kleine dingen in het leven

Het leven zelf kan aanleiding zijn tot een mooi levensverhaal.

Dat is ook het fascinerende aan het lezen van waargebeurde verhalen en anakdotes. Niets is zo mooi en ontroerend als weten dat het onderwerp van een verhaal echt gebeurd is. Het gaat niet alleen om de grote dingen in het leven, ook de kleine "alledaagse" momenten zijn er om verteld te worden.

Zoveel mensen, zoveel levens.

De afgelopen jaren bij het reizen door Europa heb ik veel mensen gesproken. Achter de meest eenvoudige mensen zitten de mooiste levensverhalen:

Een vrouw in Tsjechie. Ze woont in een eenvoudig huis maar spreekt mij wel aan in het Engels. Dat is bijzonder want in de communistische tijd mocht niemand Engels leren en kreeg je verplicht les in het Russisch. Zij ook, maar haar moeder was vastbesloten dat zij ook Engels zou leren. In het geheim werd er een lerares gezocht en kreeg ze wekelijks een uurtje les. Om te oefenen bracht deze lerares haar ook in contact met een Nederlandse penvriendin. Nu na veertig jaar, schrijven ze elkaar nog regelmatig en ook zijn er over en weer bezoeken geweest. Mooi toch?

Of de mensen in Duitsland waar wij met paard en wagen op een grasveld aan de Rijn verblijven. Ze brengen ons een fles wijn. Zelf hadden zij ook wel willen reizen maar ze hebben uiteindelijk andere keuzes gemaakt. Met veel zorg hebben zij hun ouders opgenomen in huis en naar een waardig einde gebracht. Zonder rancune vertellen zij over het drukke zorgzame leven. Niet over gemiste kansen, maar over andere keuzes. Later zien wij deze krasse bejaarden op hun fietsen toeren door de bergen. Volkomen tevreden en een prachtig levensverhaal.

Citaat: "We leven allemaal onder dezelfde hemel, maar we hebben niet allemaal dezelfde horizon." - Adenauer, Konrad

De man in Duitsland die ons ,op een kruising wild gebarend vraagt om te stoppen. Dat doen we op een plek waar het kan. Struikelend over zijn woorden spreekt hij zijn bewondering uit over wat wij doen met paard en woonwagen. Volkomen emotioneel en met zijn bevende hand op John zijn knie vertelt hij in tranen dat hij vroeger (in de Oost-Duitse tijd) ook een paard had. Zijn ouders waren arm en in een korte tijd dat hij van huis was, bleek het paard verkocht, en moest hij al zijn dromen vergeten. Wat moet je daar op zeggen?

Ontroerende waargebeurde levensverhalen.

Onderaan deze bladzijde vind je nog veel meer verhalen. Ingestuurd door mensen zoals jij en ik.

Ga je gang en gebruik dit formulier om je verhaal te vertellen. Je kunt ook publiceren onder de verschillende rubrieken. Wij zorgen dat jouw verhaal gevonden gaat worden door duizenden lezers.

(Lang verhaal, kort verhaal, het maakt niet uit. Als je het maar je eigen levensverhaal is....)

Klik op de links om te zien wat anderen hebben ingestuurd

Levensverhaal De start! 
Tja waar zal ik eens beginnen. Dit is eigenlijk echt een levensverhaal. En dan te bedenken dat ik nog maar 27 jaar oud ben. Laat ik me eerst eens voorstellen....

Mijn Levensverhaal Het einde is soms ook het begin! 
Mijn levensverhaal is eindeloos, mijn verhaal is mijn leven. Ik, middelbare vrouw en woonachtig in een zelfverbouwde schaftkeet hoop met minimale middelen ...

Het levensverhaal van een boerin is zwaar...  Not rated yet
Aaltje schreef erover in een plaatselijke krant, een aantal jaren voordat ze kwam te overlijden. Ze schreef graag over haar leven en hield een dagboekje ...

obsessioneel levensverhaal  Not rated yet
Het scherm licht op
Mijn muis ligt klaar
De kleuren gloeien
De rode vormen
Het zwart zo dik opgelegd
De biepjes, het ratelen
Het klinkt als muziek ...

Levensverhaal: Droom Start   Not rated yet
Ooit droomde ik dat ik de gelukkigste man op aarde was, ik had het allemaal. Ik stond op en ging naar buiten, ik voelde een koude bries over mijn wangen ...

Levensverhaal Van een Trotse Moeder  Not rated yet
Trotse Moeder

Ik zal jullie mijn levensverhaal vertellen en daarbij begin ik toen ik 18 jaar was:

Ik wilde altijd al jong kinderen krijgen. Toen ...

Probleem van Nul Komma Nul  Not rated yet
Probleempje van nul komma nul en toch een irritatiegraad die soms oneindig is. We hebben het dan over de afglijdende schoudertas. Voor mijn broodwinning ...

Einde Levensverhaal. Terug naar Homepage Online verhalen