Mens en Dier, persoonlijke verhalen

Als een hond blaft moet je dan kwaad worden of hem juist prijzen voor zijn waakzaamheid? Ik erger me meer aan mijn buurvrouw die loopt te schreeuwen dat de hond stil moet zijn dan aan het geblaf zelf! Een andere buurman is zo gek op zijn hondje dat het aandoenlijk is om ze te zien als ze langs ons raam lopen. Twee zielen verbonden met een lijntje.

Tijdens de reis met de woonwagen getrokken door onze Haflingers hebben we onderweg veel gezien en geleerd over de relatie tussen mens en dier. Eigenlijk teveel om op te noemen maar ik doe toch een poging.

Tijdens een route door het bos laten we ons hondje Vienna een stukje los lopen, niet te weten dat om de bocht een prachtige boerderij ligt met: KIPPEN. Tientallen kippen scharrelen rond het huis op zoek naar wormen. Vienna raakt door het dolle heen en zet het op een rennen. Het wordt een klassieke slapstick als we de veren in het rond zien vliegen. De kip ontsnapt gelukkig maar de boerin is buiten zinnen. Met één greep heeft ze onze hond in zijn nekvel vast en met het schuim om haar mond eist ze geld voor de beschadigde kip. Geen excuses of uitleg wil helpen, het zijn haar troetelkippen en dokken moeten we. Ze heeft alleen maar oog voor haar dierbare kippen. Pas als er geld is uitgewisseld en de rust is weergekeerd vraagt ze verbaasd wat of wie we zijn met die woonwagen.

Het blijft niet bij die ene keer dat Vienna ons aandoenlijke schoothondje een kip te pakken krijgt. In Hongarije weet ze een klein kuikentje te vinden en dood te maken. We hebben het snel verstopt op de mestvaalt.

Over Hongarije gesproken. Daar hebben ze honden vooral als waakhond. Geen vertroetel of binnen laten wonen met het gezin. Buiten in een hok of gewoon aan een ketting in de beschutting van de schuurmuur. Paarden zijn er daar vooral om een kar te trekken, voor de rest niet. Daar is de relatie tussen mens en dier vooral functioneel.

Onze Haflingers hebben ons 3000 kilometer dwars door Oost Europa getrokken. Waarom? Omdat we ze dat geleerd hebben en omdat we ze te eten gaven aan het begin en eind van de dag. Ze hoefden niet te weten waar we naar toe gingen die dag ze wilden alleen maar een omheining met sappig gras daarin.

De band die we tijdens die reis hebben opgedaan is letterlijk en figuurlijk stap voor stap opgebouwd. De jongste van de twee Isabella is een wat "moeilijk" paard. Onze eerste reactie was er steeds een gevoed door irritatie. Totdat we ontdekte dat haar moeilijke gedrag altijd iets te betekenen had. Een hoofdstel wat niet goed zat, een steentje in haar hoef of een onrustig paard in de wei een paar honderd meter verder weg. De meest ultieme ervaring die we met haar en haar moeder Aysha hebben gehad is het zwemmen in de kleine Donau op de grens van Hongarije en Slowakije. Zonder enige angst of tegenstribbelen stapte ze samen met ons het water in. Twee mensen, twee dieren zwemmend na een lange warme tocht door het Hongaarse landschap.

Een ervaring tussen mens en dier om nooit meer te vergeten.

Bekijk hier de video van onze zwempartij.

Onderaan deze bladzijde vind je nog veel meer verhalen. Ingestuurd door mensen zoals jij en ik.

De relatie tussen mens en dier is al eeuwenoud, al was het alleen al om in leven te blijven. Soms is het een haat liefde verhouding, soms kun je, je niet voorstellen zonder dieren te leven. Iedereen haalt iets anders uit zijn relatie met dieren maar het is altijd fascinerend te lezen over de relatie tussen mens en dier.

Wat heb jij meegemaakt met dieren? Wat is jouw speciale verhaal? Laat het mij en honderden anderen lezen.

(Lang verhaal, kort verhaal, het maakt niet uit. Als je het maar kwijt bent....)

Klik op de links om te zien wat anderen hebben ingestuurd

Daisy, blind vertrouwen, tussen mens en dier  Daisy is een zwartbonte merrie van 23 nu alweer en Daisy is al jaren hartstikke blind.
Deese-mees, zoals ik haar vaak noem, doet het prima. Ze loopt samen ...