Mijn Dagelijkse Rollenspel

Dit is ongeveer het dagelijkse rollenspel: met een zwaai gooi ik de gymspullen in de tas van mijn dochter. Ik grijp de vuilnisbak bij zijn handvat en ondertussen klem ik mijn mobiel onder mijn kin voor het verzetten van een afspraak. Terwijl ik de autosleutels onder mijn oksel klem, kan ik eindelijk de deur uit.

Als herintreedster met een studie, twee kinderen en een baan van 32 uur kom ik armen en benen te kort. Of ik wil of niet, mijn verschillende rollen in het leven zijn bijna niet uit elkaar te houden. Ik troost me maar met de gedachte dat ik niet de enige vrouw en moeder ben die zich zo door het leven worstelt.

Vandaag ben ik vooral student. De 60 minuten durende autorit helpt me om mijn hoofd even leeg te maken en me voor te bereiden op de komende dag.

Direct als ik de drempel van mijn school overstap verandert er iets in mij en glij ik in mijn rol van student. Op de een of andere manier komt er iets zorgeloos naar boven, inderdaad alsof ik weer een jong studentje ben. Alleen al het feit dat ik de hele verantwoordelijkheid van de lessen kan overgeven aan de docenten is een opluchting. Van hun hoor ik wat voor opdracht ik moet maken, wanneer ik het moet inleveren en wat voor punt ik daar minimaal voor moet halen. Heel overzichtelijk, heel compact en absoluut haalbaar. Nog veel leuker is het dat er weer een beroep gedaan wordt op mijn grijze hersencellen.

De onderwerpen die besproken worden gaan verder dan het eerst volgende schoolreisje of de maaltijd van die avond. Met veel plezier verdiep ik me in ethische kwesties, leer alles over gedragsafwijkingen, de psychologie van het kind (eigen voorbeelden te over!) en laat mijn hersens kraken over casussen. Heerlijk! We oefenen praktische voorbeelden dmv een rollenspel en ik leef me helemaal uit. Samen met de andere studenten, veelal jonger dan ik, neem ik de opdrachten door. Hier en daar kan ik anderen helpen en dat voelt geweldig. Tussen de middag gaan we even de stad in voor een broodje. Geen moment denk ik aan kinderen of het huishouden. Vandaag ben ik “vrij”.

Tijdens de autorit terug kan ik mij weer voorbereiden op mijn volgende rol. Wat eten we vanavond, wat hebben de kinderen weer meegemaakt op school en huiswerk maken. Ik laat de hond even uit, ga koffie drinken bij de buurvrouw en kleding klaar leggen voor morgen enz enz .

De volgende dag, op mijn stageplek zit ik weer bij een gesprek met een jongen die is aangemeld door de politie.

Vandaag zit ik dus weer in de rol van stagiaire sociaal pedagogisch werker. Tijdens het gesprek ben ik vooral bezig met mezelf. Mijn gedachten schieten van: Stel ik de juiste vragen, heb ik een actieve luisterhouding, tot vindt zo’n jongen me niet te oud om mee te praten?

Niet echt productief om meer over de cliënt te weten te komen. Gelukkig kan ik ook hier nog even mijn verantwoordelijkheid bij Simon neerleggen. Hij is de professional, ik de leerling. Thuis ben ik weer moeder en huisvrouw. Na het gesprek ruim ik de kopjes op, veeg het bureaublad schoon en leeg de prullenbak. Soms loopt het allemaal in elkaar over. Vermoeiend hoor zo’n rollenspel!

Heb jij een vraag aan Katja? Of weet jij een antwoord op de vragen die gesteld worden over haar stage? Misschien kun jij anderen helpen om nog meer uit hun stage SPW te halen.