Schoolhulpverlening een welkome aanvulling in de jeugdzorg

In de jeugdhulpverlening werken we samen met schoolhulpverlening.Ook in het Jeugd Preventie Project hebben we een nauw contact met de scholen van onze cliënten. Het goede nieuws is dat onze cliënten dus vaak nog op school zitten. Soms met veel problemen maar gelukkig gaat het vaak op school wel goed. Het gaat dan mis thuis of op straat. Standaard na het intake gesprek nemen we contact op met de schoolbegeleider. We nemen door hoe het gedrag is van een leerling, zijn studie resultaten en de omgang met andere leerlingen. We doen dat met een bepaalde omzichtigheid.

Het probleem is namelijk dat de school vaak niet weet dat er problemen zijn met justitie of thuis. Zeker als een jongere dan op school goed presteert wil je niet zijn laatste “veilige” omgeving “bevuilen”. Leerkrachten gaan dan namelijk anders kijken naar hun leerling en leggen hun gedrag dan onder een vergrootglas.

Steeds vaker horen we dat ouders nauwelijks contract hebben met school. Ze komen nog wel opdraven op een rapport bespreking maar tussendoor eens bellen of vragen hoe het erbij staat is er niet meer bij. Dat maakt de afstand tussen school, thuis en de straat wel erg groot. Het lijkt wel of voor ouders, de school steeds vaker een ver van hun bed show is. Andersom gebeurt dus ook. Vaak weten leerkrachten niets over de thuissituatie van hun leerlingen.

Neem David. Op school gaat het prima en er is geen enkele aanleiding voor leerkrachten om te denken dat het thuis niet goed zit. David valt dus niet onder de schoolhulpverlening. Toch zwerft David ’s avonds laat over straat. Iets wat de wijkagent ook heeft gezien en die heeft aan de bel getrokken. Als je meer weet over David zijn thuissituatie is het een wonder dat het op school zo goed gaat. David zijn moeder is al jaren depressief. Ze blijft ’s morgens in bed liggen, komt er alleen uit om iets te drinken. Ze ligt op de bank en daar ligt ze nog als David uit school komt. De dagelijkse klussen blijven liggen voor David en zijn zus. Zijn verhaal kan hij niet kwijt want moeder kan weinig hebben. Sterker nog als David thuis blijft dan gaat moeder tegen hem aanklagen. Het is niet gezellig thuis en David zoekt zijn plezier op straat. Jammer genoeg niet met de meest geschikte vrienden. Voor David is school eigenlijk de enige plek waar hij plezier heeft. Thuis moet er veel veranderen. Daarom schakelen we verder schoolhulpverlening niet in maar zorgen voor thuisondersteuning in de vorm van de GGZ voor moeder en pedagogische hulp bij het opvoeden.

We schakelen wél schoolhulpverlening in voor Linsey. Dit meisje van 15 jaar heeft bijna overal ruzie. Op straat, thuis én op school. Om een lang verhaal kort te maken: ze heeft een kort lontje. Voor haar is het goed om een training te krijgen in sociale vaardigheid. Als ze hier aan gaat werken en dit toepast op alle probleemgebieden dan levert dat meer op dan dat we ons alleen maar concentreren op een van de drie.

De eerste afspraak die we hebben is helaas maar kort: na tien minuten stormt ze weg en laat nog net de deur in de scharnieren zitten. Ze wil geen hulp, ze hoeft geen hulp en zeker niet op het gebied van agressie beheersing. Voor haar moet ik nog op zoek naar de juiste verhouding in hulp krijgen, hulp nodig hebben en de winst ervan zien. We komen er wel maar dan wel met kleine stappen.

Samen met de schoolhulpverlening en met een beetje goede wil van Linsey.