Zelfreflectie en Zelfkennis. Je gereedschap als SPW-er

Jezelf kennen en zelfreflectie, zodat je anderen kunt helpen, lopen als een rode draad door mijn SPW opleiding. Er wordt veel aandacht gegeven aan je eigen opvoeding en socialisatie. Vooral over de normen en waarden die ik zelf hanteer en waar die vandaan komen en hoe ik ze in ga zetten als hulpverlener.

Een veelgehoorde kreet is dan ook: je bent je eigen gereedschap.

Het is niet alleen belangrijk wat mijn eigen ervaringen zijn en mijn zelfreflectie daarop maar ook wat ik er precies van heb geleerd, waardoor, wanneer en wat ik ermee ga doen. Erg vermoeiend om zo in jezelf te graven maar ook erg leuk.

In de vorm van rollenspellen, werkstukken, theorie en groepsdiscussies kom ik tot de (voorlopige) conclusie dat ik uit een arbeidersmilieu kom (hardwerkend, als je voor een dubbeltje geboren bent enz..), Conclusie? Mijn achterliggende waarde waaruit ik werk is dat iedereen een kans verdient om zichzelf te ontplooien. De manier waarop ik dat doe is het creëren van keuzemogelijkheden. Wat mensen daar vervolgens mee doen is aan hun.

Mijn “rugzak” met gereedschap zal in de loop van de jaren wel voller worden maar voorlopig heb ik mijn handen al vol met deze zelfreflectie.

De begeleidingen op mijn stageplek sociaal pedagogisch werker is divers. Soms alleen met een jongere, soms samen met zijn ouders maar ook vaak alleen maar met een moeder of vader.

Dit keer heb ik een vrouw van rond de vijf -en veertig voor me zitten. Haar dochter spijbelt veel en is erg opstandig. De thuissituatie is niet goed. Het is een turbulent huwelijk wat zijn effect heeft op de kinderen. Ze heeft veel ruzies met haar man, mag zelf weinig beslissen en ze ziet er geen gat meer in. Deze vrouw heeft het helemaal gehad met haar huwelijk en vraagt aan mij de mogelijkheden om te scheiden. Ze ziet erg op tegen alle problemen die een alleenstaande moeder heeft en de financiële beslissingen die ze moet nemen. Ook de hele wir war van regeltjes en haar eigen rechten op alimentatie e.d. weet ze niet.

Nou dáár kan ik over mee praten. Ik vind dat je als vrouw het recht hebt om je eigen weg te kiezen en als dat een scheiding is dan moet het maar. Deze vrouw lijkt haar beslissing al te hebben genomen en is alleen nog op zoek naar het hoe. Het is echter niet aan mij om haar te helpen met een scheiding, daar zijn anderen voor. Wat ik wel kan is om haar te helpen met informatie zodat ze zelf beslissingen kan nemen. Ik heb op al haar vragen een antwoord en enthousiast leg ik haar alles uit wat ze wil weten. Alle ins- outs over inschrijven bij een gemeente, het aanvragen van een voorlopige uitkering, het regelen van een advocaat, ik schud het allemaal zo uit mijn mouw.

Met een tevreden gevoel, en met een afspraak voor over twee weken, sluit ik het gesprek af.

Twee weken later zit er een heel andere vrouw voor me. Ze heeft alles wat ik haar heb verteld goed onthouden en in een gesprek met haar man heeft ze hem fijntjes een ultimatum gesteld:Hij moet veranderen en zich beter gaan gedragen, want zij weet nu wat haar rechten zijn. Take it or leave it!

Inderdaad, ik heb mijn eigen rugzak met daarin zelfverworven gereedschap, vergaard via zelfreflectie. Alleen deze klus is toch anders gelopen dan gepland!

Katja's Weblog
Deel1-De 35-jarige Katja is herintreedster op de arbeidsmarkt en volgt een studie Sociaal Pedagogisch Werker (SPW). Wekelijks geeft zij een verslag over hoe ze door het leven struikelt met vallen én met opstaan!

Deel 2- Vermoedens van Kindermishandeling

Deel 3- Mijn dagelijkse rollenspel

Deel 4- Communicatie Technieken, neem ze niet mee naar huis.

Deel 5- Steel gedrag om stoer te doen

Deel 6- Ongemotiveerde Jongere, hoe krijg je een win-win situatie?

Deel 7- Zelfreflectie, de inhoud van je "rugzak"

Deel 8- Een Criminele Carriere is niet altijd aan leeftijd gebonden

Heb jij een vraag aan Katja? Of weet jij een antwoord op de vragen die gesteld worden over haar stage? Misschien kun jij anderen helpen om nog meer uit hun stage SPW te halen.